Samen met bijzondere mensen is het ons gelukt een warm huisje te bouwen voor Aniko en Albert, een arm gezin uit de Roma-gemeenschap van Tărian, provincie Bihor.
Bedankt voor alle steun die jullie ons hebben gegeven en voor elke donatie! Het verhaal van dit gezin kent dankzij jullie mooie momenten.
Voor wie hen niet kent: de twee hebben een zwaar leven gehad en kregen al als kind met problemen te maken.
Aniko werd door haar ouders verlaten toen ze nog een baby was (ze had bij de geboorte een zeer laag gewicht en werd geboren met klompvoeten, de aandoening varus equinus) en groeide op in een kindertehuis tot ze 4 was. Toen werd ze opgenomen door haar grootouders, die voor haar zorgden tot ze op haar 24e trouwde. Albert werd geboren in een Roma-gezin zonder middelen en met veel ontberingen.
Samen hebben ze twee kleine kinderen, Maria van 9 en Marius van 8, twee ijverige en brave schoolkinderen die nooit op school ontbreken. Aniko steunt hen, of het weer nu goed of slecht is, ook als ze iets tekortkomen of sommige dagen niets te eten hebben; ze stuurt hen naar school omdat ze weet dat ze hun sociale positie alleen kunnen overstijgen door te leren. Sinds het After School-programma, uitgevoerd door Dorcas Romania via CCB, in de gemeenschap is gestart, nemen de twee dagelijks aan de programma's deel.
Zowel Albert als Aniko hebben geen opleiding genoten en kunnen niet schrijven of lezen, waardoor het voor hen bijna onmogelijk is een baan te vinden. Om brood op tafel te hebben verzamelt Albert oud ijzer, dat hij vervolgens verkoopt, en Aniko werkt per dag bij mensen uit het dorp, met tuinieren en schoonmaken, wanneer ze gevraagd wordt. Omdat ze betrouwbaar en eerlijk is, vragen de buren in het dorp haar om te komen werken. Ze maakt ook deel uit van het project voor de sociale re-integratie van kansarme vrouwen, uitgevoerd door Dorcas România in samenwerking met CCB in hun dorp, via het Sukhar Centrum in Tărian. Hier leert Aniko zowel naaien als hoe ze beter voor haar gezin kan zorgen en haar kinderen goed kan opvoeden.
Het huis waarin ze woonden, kochten ze na hun huwelijk voor een bescheiden bedrag, maar het kon niet voorzien in de behoeften van een gezin. De woning, bestaande uit twee kamers, verkeerde in een staat van ernstig verval en moest dringend worden gerestaureerd. De geïmproviseerde bakstenen in de muren begonnen te vallen, sommige ruiten waren kapot en het dak lekte. In de winter was het, zelfs als er vuur werd gestookt, erg koud; er was alleen aarde op de vloer en het meubilair was in erbarmelijke staat. De woning had geen badkamer en er was ook geen drinkwater.
Nu kunnen de vier genieten van het nieuwe huisje en van een warme plek. Met deze steun kunnen Aniko en Albert blijven vechten voor hun kinderen, met de hoop dat verandering mogelijk is.
